Niezłomny Świadek i Budowniczy Wieży (Lata posługi w Chojnie: 1990–1994)
Ks. Franciszek Stasik zapisał się w historii Chojna jako kapłan o wielkiej pokorze, ale i niezwykle silnym charakterze, ukształtowanym przez trudne doświadczenia wojenne oraz lata inwigilacji przez służby bezpieczeństwa. Choć jego posługa w naszej parafii była zwieńczeniem jego drogi jako proboszcza, pozostawił po sobie trwały ślad w architekturze kościoła i sercach wiernych.
I. Czas przed przybyciem do Chojna (1929–1990)
Pochodzenie i młodość: Urodził się 2 sierpnia 1929 roku w Czarnotkach koło Środy Wielkopolskiej. Jego edukację przerwała II wojna światowa – po ukończeniu trzech klas szkoły podstawowej musiał kontynuować naukę na tajnych kompletach w czasie okupacji.
Droga do kapłaństwa: Do Seminarium Duchownego wstąpił w 1950 roku (studia w Gnieźnie i Poznaniu). Święcenia kapłańskie przyjął 26 maja 1956 roku w poznańskiej farze z rąk abp. Walentego Dymka.
W niełasce władz: Już na starcie drogi kapłańskiej naraził się władzom komunistycznym odważnymi kazaniami, co sprawiło, że przez lata był inwigilowany przez tajne służby (aż do 1989 r.). Zanim został proboszczem, pracował jako wikariusz m.in. w Kościanie, Czarnkowie, Ostrowie Wlkp. (parafia św. Antoniego, 1960–1964), Ostrzeszowie, Zbąszyniu i Międzychodzie.
Doświadczenie proboszczowskie: Pierwsze probostwo objął w 1967 roku w Parkowie. Następnie przez ponad 15 lat (najdłużej w swojej karierze) był proboszczem w Trębaczowie koło Kępna, skąd przybył do Chojna.
II. Posługa w Chojnie (1990–1994)
Do Chojna nad Wartą przybył w 1990 roku. Jego czteroletnia kadencja była czasem intensywnego domykania wielkich inwestycji:
Zwieńczenie wieży (1993): To najważniejsze dzieło budowlane ks. Stasika w Chojnie. Nadzorował on wykonanie i montaż miedzianego hełmu wieży kościelnej, który nadał świątyni ostateczny, majestatyczny wygląd.
Remonty wnętrza: Za jego czasów odnowiono wnętrze kościoła, w tym ołtarze i organy, dbając o należytą godność miejsca modlitwy.
Odejście: Ze względu na pogarszający się stan zdrowia, w 1994 roku zdecydował się przejść na emeryturę.
III. Emerytura w Ostrowie Wielkopolskim (1994–2007)
Po opuszczeniu Chojna wrócił do Ostrowa Wielkopolskiego, z którym był związany od lat 60.
Służba do końca: Mimo emerytury, z wielkim zaangażowaniem włączył się w życie nowo powstałej (w 1995 r.) parafii pw. Świętej Rodziny. Był tam niezwykle cenionym spowiednikiem i pomocą dla proboszcza. Często powtarzał, że "chce być jeszcze użyteczny", co udowadniał codzienną posługą.
Złoty Jubileusz: W 2006 roku uroczyście obchodził 50-lecie kapłaństwa.
Śmierć: Zmarł 12 marca 2007 roku w wieku 77 lat.
Miejsce spoczynku: Spoczął na cmentarzu parafialnym przy ulicy Bema w Ostrowie Wielkopolskim, żegnany przez rzesze wiernych z wielu parafii, w których służył.