Początki powstania parafii Chojno na podstawie kroniki parafialnej:
Starania o powstanie parafii rozpoczęto pod koniec 1916 roku. Najwybitniejszą rolę w tej sprawie odegrał Wojciech Nowak. On to, w porozumieniu z ks. Korneliuszem Metelskim, administratorem parafii biezdrowskiej, wszczął starania o założenie parafii. Po wielu zabiegach doprowadzili obaj do realizacji tej sprawy.
1917
19 marca – ks. Metelski otrzymuje zgodę Kurii Biskupiej w Poznaniu na tworzenie parafii w Chojnie jest to data przełomowa.
W końcu roku 1917 parafia biezdrowska kupiła dzisiejsze probostwo wraz z salką oraz podwórze z zabudowaniami gospodarczymi od właściciela ówczesnej oberży w Chojnie – Pawła Kramera.
W wyniku podjętych starań przez księdza Korneliusza Metelskiego udało się pozyskać od władz państwowych 6,72 ha ziemi ornej przyległej do leśniczówki. Było to możliwe dzięki temu, że po roku 1848 ówczesna właścicielka Chojna – Helena Turno z Objezierza z domu Kwilecka z Dobrojewa, kazała tę ziemię zapisać w katastrze jako „Probsteiland” (na rzecz kościoła).
Od końca roku 1917 – a więc zaraz po przystosowaniu zakupionych budynków ksiądz Metelski otworzył oficjalnie kaplicę w Chojnie, która przyjęła jako patrona świętego Wojciecha. Mieściła się ona w przyległej do probostwa salce. Od tego też czasu zaczęto prowadzić księgę chrztów parafii w Chojnie.
Do ciekawostek należy fakt, że jako pierwszy w nowo otwartej kaplicy, na katafalku spoczął były właściciel ówczesnej salki śp. Paweł Kramer. (dopisek w Kronice ks. K. Metelskiego).
1918
Krótko przed zakończeniem I wojny światowej władze pruskie wyrażają zgodę i wydzielają 1 hektar nieużytku pod cmentarz katolicki. Dotychczas mieszkańcy Chojna byli chowani na cmentarzu w Biezdrowie (8 km od Chojna).
1919
28 czerwca – wieś na mocy Traktatu Wersalskiego jest w granicach Polski. Liczyła wówczas 1135 mieszkańców, w tym 970 narodowości polskiej i 165 niemieckiej.
1 października – w Chojnie zostaje założona – erygowana przez ks. Metelskiego, parafia rzymsko-katolicka. Do parafii włączono 30 miejscowości wyjętych z biezdrowskiej. Administrator parafii – ksiądz Metelski (1919-1923), poprzednio od l stycznia 1917 roku administrator parafii biezdrowskiej, bardzo szybko wszedł w życie chojeńskiego społeczeństwa, zaskarbiając sobie uznanie i sympatię. On to jest właściwym założycielem organizacji kościelnych – Żywego Różańca, Stowarzyszenia Młodzieży oraz Bractwa świętego Wojciecha. „On też sprawia dla kaplicy ołtarz, paramenta i bieliznę kościelną oraz zakupuje ławki kościelne i ambonę”.
1923
01 lipca – proboszczem parafii w Chojnie zostaje ksiądz Teofil Poprawski (?) były proboszcz w Wieleniu nad Notecią. Buduje on masywne budynki gospodarcze przy plebani (oborę z chlewnią, stajnią i stodołę). Zakłada w 1924 roku Kółko Rolnicze w Chojnie, zostaje jego pierwszym prezesem. Za jego czasów ksiądz sufragan poznański Stanisław Łukomski, późniejszy biskup ordynariusz łomżyński, wizytuje po raz pierwszy parafię w dniu 15 maja 1924 roku. Ksiądz Poprawski administruje parafią do lata 1925 roku.
1925
Proboszczem parafii Chojeńskiej zostaje ks. Franciszek Kopeć.
1926
23 września – ksiądz Franciszek Kopeć rozpoczyna budowę kościoła parafialnego w Chojnie. Budowa świątyni przypadła na okres ożywienia gospodarczego w naszym regionie. Oprócz sprzyjających warunków gospodarczych, bardzo ważny okazał się czynnik społeczny, istniała wśród mieszkańców świadoma potrzeba rozwoju wsi, nadanie jej wyższej rangi, wyrwanie z zaścianka kulturowego. Te wszystkie walory zostały umiejętnie spożytkowane przez księdza Franciszka Kopecia.
W kronice szkolnej dyrektor szkoły – szwagier księdza Kopecia pan Raith – zapisał: „Staraniem miejscowego proboszcza ks. Franciszka Kopecia rozpoczęto budowę nowego Kościoła. W kapliczce bowiem jest tak mało miejsca, że wierni pomieścić się nie mogą. Nowy Kościół stanie obok kaplicy na gruncie rolnika Stachowiaka. Grunt ten nabyła gmina drogą zamiany i ofiarowała wspólnocie kościelnej jako plac budowlany. Dzięki temu, że olbrzymią część materiału uzyskał ksiądz proboszcz z ofiar od okolicznych ziemian i firm eksploatujących lasy chojeńskie oraz że tutejsi gospodarze stawiają furmanki do dyspozycji bezinteresownie, parafia tutejsza nie odczuje zbyt mocno budowy kościoła na swojej kieszeni. Dlatego też chętnie śpieszą starzy i młodzi, mężczyźni i kobiety a nawet dzieci, ażeby pomóc przy murowaniu przez różne drobne prace (rozładowują barki z cegłą). Do 5 października 1926 roku wykonano mury aż do wysokości podłogi, oprócz fundamentu pod wieżę”.
27 października – odbywa się uroczystość poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego w nowo budującym się kościele. Na tę uroczystość miał przybyć z Poznania ksiądz prałat Czesław Meysner, ażeby dokonać aktu poświęcenia. Z powodów nieprzewidzianych ksiądz prałat nie przyjechał i poświęcenia dopełnił z delegacji ksiądz proboszcz Kopeć. Wioska nasza zaroiła się od ludzi którzy z okolicznych parafii przybyli. Uroczystość była piękna, z pierwszego rodzaju w Chojnie.
1928
15 lipca – Kościół jest prawie na ukończeniu, w tym dniu odbyło się poświęcenie nowych dzwonów, które wykonała poznańska wytwórnia Biatkowskiego. Największy dzwon został poświęcony Chrystusowi Królowi, drugi Królowej Polski, trzeci świętemu Franciszkowi a czwarty świętemu Antoniemu. Aktu poświęcenia dokonał ks. proboszcz Antoni Nowak z Biezdrowa.
7 października – odbywa się konsekracja nowego Kościoła, której dokonuje Prymas Polski Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup dr August Hlond (jest fundatorem głównego ołtarza). Dzień ten zapisał się w historii naszej wsi złotymi literami i pozostawił po sobie niezatarte wspomnienie. Niezwykle uroczyście przybrana wieś oraz liczne rzesze wiernych witały księdza Prymasa. Po konsekracji Kościoła odbywa się uroczyste nabożeństwo. Mszę świętą celebruje pierwszy proboszcz tutejszej parafii ksiądz Korneliusz Metelski a kazanie wygłasza jego następca ksiądz Teofil Poprawski.
1932
15 grudnia – ksiądz Franciszek Kopeć zostaje przeniesiony na nową posadę duszpasterską do Bytynia – za wybudowanie Kościoła w Chojnie został podniesiony do godności prałata. (zmarł 14.01.1963 r. jest pochowany na cmentarzu w Lubaszu).