¹ iech trwa braterska miłość.  ² Nie zapominajcie też o gościnności, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, aniołom dali gościnę .  ³ Pamiętajcie o uwięzionych, jakbyście byli sami uwięzieni, i o tych, co cierpią, bo i sami żyjecie w ciele.  ⁴ We czci niech będzie małżeństwo pod każdym względem i łoże nieskalane, gdyż rozpustników i cudzołożników osądzi Bóg.  ⁵ Postępowanie wasze niech będzie wolne od zachłanności na pieniądze: zadowalajcie się tym, co macie. Sam [Bóg] bowiem powiedział:
Nie opuszczę cię ani nie pozostawię .  ⁶ Śmiało więc możemy mówić:
Pan jest wspomożycielem moim, nie ulęknę się,
bo cóż może mi uczynić człowiek?  ⁷ Pamiętajcie o swych przełożonych, którzy głosili wam słowo Boże, i rozpamiętując koniec ich życia, naśladujcie ich wiarę.  ⁸ Jezus Chrystus - wczoraj i dziś, ten sam także na wieki.  ⁹ Nie dajcie się uwieść różnym i obcym naukom, dobrze bowiem jest wzmacniać serce łaską, a nie pokarmami, które nie przynoszą korzyści tym, co się o nie ubiegają.  ¹⁰ Mamy ołtarz, z którego nie mają prawa spożywać ci, którzy służą przybytkowi .  ¹¹ Ciała bowiem tych zwierząt, których krew arcykapłan wnosi do świątyni jako ofiarę przebłagalną, są spalane poza obozem .  ¹² Dlatego i Jezus, aby krwiąs swoją uświęcić lud, poniósł mękę poza miastem.  ¹³ Również i my wyjdźmy do Niego poza obóz, dzieląc z Nim Jego urągowisko .  ¹⁴ Nie mamy tutaj trwałego miasta, ale szukamy przyszłego .  ¹⁵ Przez Niego więc składajmy Bogu ofiarę pochwalną nieustannie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imięs .  ¹⁶ Nie zapominajcie o dobroczynności i wzajemnej pomocy, gdyż raduje się Bóg takimi ofiarami.  ¹⁷ Bądźcie posłuszni waszym przełożonym i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad duszami waszymi i muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie wzdychając, bo to nie byłoby z korzyścią dla was. 

Końcowe zachęty, pozdrowienia i błogosławieństwo

¹⁸ Módlcie się za nas, jesteśmy bowiem przekonani, że mamy czyste sumienie, starając się we wszystkim dobrze postępować .  ¹⁹ Jeszcze goręcej was proszę o spowodowanie tego, bym co rychlej został wam przywrócony.  ²⁰ Bóg zaś pokoju, który na mocy krwis przymierza wiecznego wyprowadził spomiędzy zmarłych Wielkiego Pasterza owiec, Pana naszego, Jezusa,  ²¹ niech was uzdolni do wszelkiego dobra, byście wypełnili Jego wolę; niech sprawi w was, co miłe jest w Jego oczach, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amens.  ²² Proszę zaś was, bracias: Przyjmijcie to słowo zachęty, bo napisałem wam bardzo krótko.  ²³ Wiedzcie, że brat nasz, Tymoteusz, został zwolniony . Jeśli tylko wnet przybędzie, z nim razem zobaczę was.  ²⁴ Pozdrówcie wszystkich waszych przełożonych i wszystkich świętychs. Pozdrawiają was [bracia] z Italii .  ²⁵ Łaska z wami wszystkimi! Amen. 

¹ my zatem, mając dokoła siebie takie mnóstwo świadków, zrzuciwszy wszelki ciężar, [a przede wszystkim] grzech, który nas łatwo zwodzi , biegnijmy wytrwale w wyznaczonych nam zawodach.  ² Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. On to zamiast radości, którą Mu obiecywano, przecierpiał krzyż, nie bacząc na [jego] hańbę, i zasiadł po prawicy na tronie Boga.  ³ Zważcie więc na Tego, który ze strony grzeszników tak wielką wycierpiał wrogość wobec siebie, abyście nie ustawali, załamani na duchu.  ⁴ Jeszcze nie opieraliście się aż do krwi, walcząc przeciw grzechowi,  ⁵ a zapomnieliście o napomnieniu, z jakim się zwraca do was jako do synów : Synu mój, nie lekceważ karcenia Pana, nie upadaj na duchu, gdy On cię doświadcza.  ⁶ Bo kogo miłuje Pan, tego karci, chłoszcze zaś każdego, którego za syna przyjmuje.  ⁷ Trwajcie w karności! Bóg obchodzi się z wami jak z dziećmi. Jakiż to bowiem syn, którego by ojciec nie karcił?  ⁸ Jeśli jesteście pozbawieni karcenia, którego uczestnikami stali się wszyscy, nie jesteście synami, ale dziećmi nieprawymi.  ⁹ Zresztą, jeśliśmy cenili i szanowali ojców naszych według ciała, mimo że nas karcili, czyż nie bardziej winniśmy posłuszeństwo Ojcu dusz, a żyć będziemy?  ¹⁰ Tamci karcili nas według swej woli przez niewiele dni. Ten zaś czyni to dla naszego dobra, aby nas uczynić uczestnikami swojej świętości.  ¹¹ Wszelkie karcenie na razie nie wydaje się radosne, ale smutne, potem jednak przynosi tym, którzy go doświadczyli, błogi plon sprawiedliwości.  ¹² Dlatego wyprostujcie opadłe ręce i osłabłe kolana!  ¹³ Proste ślady czyńcie nogami , aby kto chromy, nie zbłądził, ale był raczej uzdrowiony.  ¹⁴ Starajcie się o pokój ze wszystkimi i o uświęcenie, bez którego nikt nie zobaczy Pana.  ¹⁵ Baczcie, aby nikt nie pozbawił się łaski Bożej, aby jakiś korzeń gorzki, który wyrasta do góry, nie spowodował zamieszania , a przez to nie skalali się inni,  ¹⁶ i aby się nie znalazł jakiś rozpustnik i bezbożnik, jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo .  ¹⁷ A wiecie, że później, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie znalazł bowiem sposobności do nawrócenias , choć go szukał ze łzami. 

Ofiarna służba chrześcijan w Nowym Przymierzu

¹⁸ Nie przyszliście bowiem do namacalnego i płonącego ognia, do mgły, do ciemności i burzy  ¹⁹ ani też do grzmiących trąb i do takiego dźwięku słów, iż wszyscy, którzy go usłyszeli, prosili, aby do nich nie mówił.  ²⁰ Nie mogli bowiem znieść tego rozkazu: Jeśliby nawet tylko zwierzę dotknęło się góry, winno być ukamienowane .  ²¹ A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział: Zatrwożony jestem i drżę .  ²² Wy natomiast przyszliście do góry Syjons, do miasta Boga żywego – Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zgromadzenie,  ²³ i do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich, do duchów [ludzi] sprawiedliwych, którzy już doszli do celu,  ²⁴ do Pośrednika Nowego Testamentu – Jezusa, do pokropienia krwią, która przemawia mocniej niż [krew] Abla .  ²⁵ Baczcie, abyście nie odrzucili Tego, który [do was] przemawia. Jeśli bowiem tamci nie uniknęli kary, ponieważ odrzucili Tego, który na ziemi mówił, to o ileż bardziej my, jeśli odwrócimy się od Tego, który z nieba przemawia.  ²⁶ Głos Jego wstrząsnął wówczas ziemią, a teraz obiecuje, mówiąc: Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem .  ²⁷ Te zaś słowa jeszcze raz wskazują, że nastąpi zniszczenie tego, co zniszczalne, a więc tego, co zostało stworzone, aby pozostało to, co jest niewzruszone.  ²⁸ Dlatego też otrzymując niewzruszone królestwo, trwajmy w łasce, a przez nią służmy Bogu z czcią i bojaźnią.  ²⁹ Bóg nasz bowiem jest ogniem pochłaniającym. 

iara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy.  ² To dzięki niej przodkowie otrzymali świadectwo .  ³ Przez wiarę poznajemy, że słowem Boga wszechświat został tak stworzony, iż to, co widzimy, powstało nie z rzeczy widzialnych.  ⁴ Dzięki wierze Abel złożył Bogu cenniejszą niż Kain ofiarę, za co otrzymał świadectwo, iż jest sprawiedliwy. Bóg bowiem zaświadczył o jego darach, toteż choć umarł, przez nią jeszcze przemawia .  ⁵ Przez wiarę Henoch został uniesiony, aby nie oglądał śmierci. I nie znaleziono go, ponieważ Bóg go zabrał. Przed zabraniem bowiem otrzymał świadectwo, iż podobał się Bogu .  ⁶ Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu. Przystępujący bowiem do Boga musi uwierzyć, że [Bóg] jest i że wynagradza tych, którzy Go szukają.  ⁷ Przez wiarę Noe został pouczony cudownie o tym, czego jeszcze nie można było ujrzeć, i pełen bojaźni zbudował arkę, aby ocalić swą rodzinę. Przez wiarę też potępił świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, którą otrzymuje się dzięki wierze .  ⁸ Dzięki wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.  ⁹ Dzięki wierze przywędrował do Ziemi Obiecanej, jako ziemi obcej, pod namiotami mieszkając z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy.  ¹⁰ Oczekiwał bowiem miasta zbudowanego na silnych fundamentach, którego architektem i budowniczym jest sam Bóg .  ¹¹ Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy .  ¹² Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku na wybrzeżu morza .  ¹³ W wierze pomarli oni wszyscy, nie osiągnąwszy tego, co im przyrzeczono, lecz patrzyli na to z daleka i witali, uznawszy siebie za obcych i gości na tej ziemi .  ¹⁴ Ci bowiem, co tak mówią, wykazują, że szukają ojczyzny.  ¹⁵ Gdyby zaś tę wspominali, z której wyszli, znaleźliby sposobność powrotu do niej.  ¹⁶ Teraz zaś do lepszej dążą, to jest do niebieskiej . Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywanym ich Bogiem, gdyż przysposobił im miasto.  ¹⁷ Dzięki wierze Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę,  ¹⁸ któremu powiedziane było: Z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo .  ¹⁹ Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen jest wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, na podobieństwo [śmierci i zmartwychwstania Chrystusa].  ²⁰ Dzięki wierze w przyszłość Izaak pobłogosławił Jakuba i Ezawa .  ²¹ Dzięki wierze Jakub, umierając, pobłogosławił każdego z synów Józefa i pochylił się głęboko przed wierzchołkiem jego laski .  ²² Dzięki wierze Józef, konając, wspomniał o wyjściu synów Izraela i dał polecenie w sprawie swoich kości.  ²³ Dzięki wierze Mojżesz był ukrywany przez swoich rodziców w ciągu trzech miesięcy po swoim narodzeniu, ponieważ widzieli, że ładne jest dzieciątko , a nie ulękli się nakazu króla.  ²⁴ Dzięki wierze Mojżesz, gdy dorósł, odmówił nazywania się synem córki faraona ,  ²⁵ wolał raczej cierpieć z ludem Bożym, niż zażywać przemijających rozkoszy grzechu.  ²⁶ Uważał bowiem za większe bogactwo znoszenie zniewag dla Chrystusa niż wszystkie skarby Egiptu, gdyż patrzył na zapłatę.  ²⁷ Dzięki wierze opuścił Egipt , nie uląkłszy się gniewu królewskiego; wytrwał, jakby widział Niewidzialnego.  ²⁸ Dzięki wierze zgotował Paschęs i pokropienie krwiąs , aby nie dotknął się ich Ten, który zabijał to, co pierworodne.  ²⁹ Dzięki wierze przeszli Morze Czerwone jak po suchej ziemi, a gdy Egipcjanie spróbowali to uczynić, potonęli .  ³⁰ Dzięki wierze runęły mury Jerycha, gdy je obchodzili dokoła w ciągu siedmiu dni .  ³¹ Dzięki wierze nierządnica Rachab nie zginęła razem z niewierzącymi, bo gościnnie przyjęła wysłanych na zwiady .  ³² I cóż jeszcze mam powiedzieć? Nie starczyłoby mi bowiem czasu na opowiadanie o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem , Dawidzie, Samuelu i o prorokach,  ³³ którzy dzięki wierze zdobyli królestwa, dokonali czynów sprawiedliwych, otrzymali obietnice, zamknęli paszcze lwom ,  ³⁴ przygasili żar ognia , uniknęli ostrzy miecza i wyleczyli się z niemocy, stali się bohaterami w walce i do ucieczki zmusili nieprzyjacielskie szyki.  ³⁵ Dzięki dokonanym przez nich wskrzeszeniom niewiasty otrzymały swoich zmarłych . Jedni ponieśli katusze, nie przyjąwszy uwolnienia, aby otrzymać lepsze zmartwychwstanie.  ³⁶ Inni zaś doznali zelżywości i biczowania, a nadto kajdan i więzienia.  ³⁷ Kamienowano ich, przerzynano piłą, <kuszono>, przebijano mieczem; tułali się w skórach owczych, kozich, w nędzy, w utrapieniu, w ucisku –  ³⁸ świat nie był ich wart – i błąkali się po pustyniach i górach, po jaskiniach i rozpadlinach ziemi .  ³⁹ A ci wszyscy, choć ze względu na swą wiarę stali się godni pochwały, nie otrzymali przyrzeczonej obietnicy,  ⁴⁰ gdyż Bóg, który nam lepszy los zgotował, nie chciał, aby oni osiągnęli doskonałość bez nas .